28 Kasım 2014 Cuma

Ölü evlatlarım doğuyor rüyalarımdan.
Erken açıyorum pazar sabahlarına kendimi.
Bir kendimi sevemiyorum şu oğlan gözlerimle.
Acının içinden bir adam yaratmaya çalışıyorum.
Gecenin ağırlığı sabahtan sarıyor kemiklerimi.
Yaşlanamadan ölmek mi sunulur bana şu genç hayatımda?
Hah! Bu arada siz hiç ağlayan bi' albino gördünüz mü?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder