Çene kemiğimden başlayan bir sızı varlığımın duvarlarına kadar alçaldı.
Benim gibi bir sevgi zayiatını neden yarattın ki tanrım?
Bir bilsen ne zor gelir varlığım şu oğlan omuzlarıma.
Sevmek şimdi gizli bir alışkanlık.
Evi yakalım, hadi evi yakalım!
Biz içerdeyken yapalım, lütfen yapalım!
Bir yük vagonunda sürgüne gönderilelim.
Aynı Süreya gibi sürgün edilelim diyarımızdan, sormadan soruşturulmadan.
Belki varlığımız o zaman bir anlam kazanır.