Mezarlıklarda su taşıyıp gününü kazanan çocukları unutmayın.

Ölü evinde büyükleri teselli etmek.
Hep gülerken gördüğün insanları yana yakıla ağlarken için çekilirken bir mermer soğukluğunda görünüp teselli etmek.
Canın ellerinin arasında giderken bir şey yapamamak sadece seyirci kalıp ağzından çıkan son hırıltıyı görmek.
Ve son kez dokunup alnından öperken üzerini örtmek.
Artık sadece rüyalara sığınıp kanını orada görerek göğüs ağrısıyla uyanmak.
Sigaralara, biralara koşmak.
Eski fotoğraflarda görüp nefesinin tıkanması ve başını eğip içini çekmek.
Ve kimselere bir şey anlatamadan gizli gizli iç çeke çeke ağlamak.
Hayır Abi, hayır! Sizin hiç canınız öldü mü?
İlk nefeslerini kollarında aldığınız kişi, son nefesini kollarınızda verdi mi?
Ne teselli eder, ne geçirir bunu?
Sormak isterim nedir sebebiniz?
Cümle alem götümden sikse eyvallahımı çekerdim.
Fakat nedir bu?