Ailemizden gizli sigara içer, ilk biralarımzla sarhoş olur olmayacak kadınlara tutulurduk.
Ağlardık, sevdikçe ağlar, ağladıkça sever, sevdikçe ölürdük.
Tanrıya ağlar,merhamet dilerdik.
Önce Tanrı gitti. Sonra adam olduk çocukluğumuz gitti bizden.
Çocuk aklımızla otur birler çektik. Tanrı'ya sığındık. Sığındık ki affetsin bizi.
Ölü çocuklarımıza yaptığımız peçeteden kefenler için.
Budistler Ganj'da arınırdı. Biz ölü çocuklarımızı kanalizasyonlarda arındırdık.
İlk ve son gusüllerini aldırdık. Cemaat de bendim, hoca da.
Biz yalnızlığımızı sığdırdık dön gömlek odalara.
Herkes olmaya çalışırken hiç kimse olamadık.
O değil de ''çok canım sıkılıyor, kuş vuralım istersen?''

Ellerimle kızımı öldürdüm!
Babamdan önce gömdüm onu toprağa.
Elleriyle örmüştü saçını, ellerimle katlamıştım t-shirtünü.
Ah benim kınalı kuzum, ah benim kızım, ah benim kıymetli yavrum.
Ne kadar sürer bir insanı unutmak?
Sesini, yüzünü, artık olmayan varlığını. 
Başını koyabilseydin ya göğsüme; keşke bakabilseydin ya içime.  
Görebilir miydin o karanlıkta kendini, bulabilir miydin en derinimdeki seni? 
Artık bir yanım daha eksik. 
Seni çocukluğundan öpemedim, sevgilim. 
Affet.